اوکسین ادز معتبرترین و بزرگترین سیستم کسب درآمد وبمسترها
X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
شنبه 6 شهریور‌ماه سال 1389 ساعت 01:18

سفره افطاری

روزه داران به لحاظ تغذیه نیز به چند دسته تقسیم مى شوند:

الف: عده اى تغذیه آنان از راه حرام است . این گروه مانند باربرهایى هستند که بار مردم را به منزلشان مى رسانند. به همین جهت پاداش مال صاحب غذا بوده و روزه دار فقط از گناه ظلم و غصب خود بهره مند مى گردد. و به عبارت دیگر کار این دسته مانند کار کسى است که سوار بر چهار پاى غصبى شده و خانه خدا را با آن طواف کند.

ب: عده اى تغذیه آنان شبهه ناک است ؛ که این دسته به دو گروه تقسیم مى شوند: دسته اول کسانى هستند که این مشتبه به حرام واقعى ، در ظاهر براى آنان حلال است و دسته دوم حتى در ظاهر نیز براى آنان حلال نیست . دسته اول حکم کسى را دارد که تغذیه او حلال است گرچه یک درجه از او پایینتر است . و دسته دوم حکم کسى را دارد که غذاى حرام مى خورد، گرچه یک درجه از او بالاتر است .

ج: دسته اى تغذیه آنان حلال است ولى سفره آنان رنگین بوده ، از چند نوع غذا استفاده کرده و پرخورى مى کنند. این دسته مانند انسان هاى پستى هستند که در حضور دوست خود به کارهایى مى پردازند که اول خوشش نمى آید، و دوست انتظار دارد که آنان از چیزى جز یاد و نزدیک شدن به او لذت نبرند. چنین بنده اى لیاقت مجلس دوستان را نداشته و باید او را با چیزى که دوست دارد تنها گذاشت . و شایسته است او را بنده شکمش بدانیم نه بنده پروردگارش .

د: عده اى نیز از دسته فوق تجاوز کرده و کارشان به اسراف و ریخت و پاش و تلف کردن رسیده ، حکم این دسته مانند کسانى است که غذایشان حرام است ؛ و بهتر است او را گناهکار بدانیم تا مطیع .

ه:‍ عده اى هم کسب و کار و هم تغذیه آنها حلال بوده و از خوشگذرانى و اسراف دور هستند؛ براى خدا تواضع کرده و در مقدار خوردنى و آشامیدنى بمقدار حلال و غیر مکروه بسنده مى کنند؛ غذاى خوشمزه نخورده و به یک خورش اکتفا نموده ؛ یا بعضى از چیزهاى زیادى و لذتها را ترک مى کنند. درجات آنان پیش پروردگارى که مراقب تلاش ها و مراقبت هاى آنان است ، محفوظ مى باشد؛ شکرگزار آن بوده و پاداش آن را مى دهد. در هنگام گرفتن پاداش باندازه سر سوزنى به آنان ظلم نشده و خداوند پاداشى بهتر از عمل آنها به آنان داده و بى حساب و با فضل خود به آنان مى بخشد. و کسى نمى داند چه نعمتهاى گرانقدرى براى آنان ذخیره شده که به ذهن کسى خطور نکرده است .

بهتر است نگاهی به فلسفه روزه و رمضان بیندازیم و بعد با بررسی سفره هایمان ببینم در کدام دسته جای داریم آیا فقط داریم بار دیگران را بدوش میکشیم یا شکم عزیزمان را خالی نگه میداریم که یک باره غافلگیرش کنیم و دلی از عزا در بیاوریم ؟ اگر به رفتار خود و اطرافیانمان خوب دقت کنیم میبینم از مبارکی ماه رمضان فقط حلیم و زولبیا بامیه و دادن افطاری های آن چنانی برای چشم و هم چشمی و رسیدن به شکم و سرگرم شدن به سریالها و خوابی دلچسب از سر گرسنگی را در یافته ایم پس استغفار و کمک به ضعفا و خودسازی برای کی است ؟

عزیزان بدانید برای خواب و خور همیشه وقت هست ما که یازده ماه از سال افسار به دست شهوات هستیم بیاید یک ماه شهوات و هوس ها را لگام بزنیم و با تازیانه خودسازی خوی چموشش را رام خود کنیم تا بعد از ماه رمضان باز سرکشی نکند و ما را به دنبال هیچ با خود بدواند آنقدر که نفس دیگر یاری نکند و در منجلاب رها شویم و جان دهیم . بیاید سفره های خود را رها کنیم و بر سر سفره پروردگار بنشینیم و بهره ای برگیریم زمان میگذرد و ماه پر خیر و برکت خدا را با خود میبرد دریابیمش تا دیر نشده.

به امید داشتن رمضانی سبز و سراسر شکوفایی برای همه شما عزیزان

گروه دین و اندیشه تبیان

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo